บทความวิชาการ
ยาต้านการแข็งตัวของเลือดชนิดรับประทานที่ออกฤทธิ์โดยตรง: การศึกษาทางคลินิกที่สำคัญและแนวทางการใช้ยาในปัจจุบัน
ชื่อบทความ ยาต้านการแข็งตัวของเลือดชนิดรับประทานที่ออกฤทธิ์โดยตรง: การศึกษาทางคลินิกที่สำคัญและแนวทางการใช้ยาในปัจจุบัน
ผู้เขียนบทความ อ.ดร.ภก.สุรศักดิ์ วิชัยโย
สถาบันหลัก คณะเภสัชศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดล
รหัสกิจกรรม 1002-1-000-018-12-2563
ผู้ผลิตบทความ คลังข้อมูลยา
การเผยแพร่บทความ เฉพาะสมาชิกผู้ผลิตบทความ  
วันที่ได้รับการรับรอง 01 ธ.ค. 2563
วันที่หมดอายุ 30 พ.ย. 2564
หน่วยกิตการศึกษาต่อเนื่อง 3 หน่วยกิต
บทคัดย่อ
จากการศึกษาทางคลินิกของยาต้านการแข็งตัวของเลือดชนิดรับประทานที่ออกฤทธิ์โดยตรง (direct-acting oral anticoagulants, DOACs) ที่มีมาอย่างต่อเนื่องตลอดหนึ่งทศวรรษส่งผลให้ยากลุ่มนี้มีข้อบ่งใช้เป็นยาอันดับแรกในการรักษาภาวะหลอดเลือดมีลิ่มเลือดหลายชนิด ได้แก่ 1) สำหรับป้องกันโรคหลอดเลือดสมองและการเกิดลิ่มเลือดในหลอดเลือดต่างๆ ในผู้ป่วย atrial fibrillation 2) ป้องกันและรักษาภาวะลิ่มเลือดอุดตันหลอดเลือดดำ 3) ป้องกันและฟื้นฟูในผู้ป่วยโรคหลอดเลือดแดงแข็งที่อาการเสถียร แต่มีความเสี่ยงสูงที่จะเกิดลิ่มเลือดในหลอดเลือดได้ง่าย และ 4) ผู้ป่วยที่เกิดภาวะกล้ามเนื้อหัวใจขาดเลือดเฉียบพลันขณะกำลังได้รับยาต้านการแข็งตัวของเลือดและต้องใส่ขดลวดค้ำยันผนังหลอดเลือด อย่างไรก็ตาม ปัจจุบันยากลุ่ม DOACs ยังมีข้อจำกัดบางประการ เช่น 1) ขาดหลักฐานทางวิชาการที่ชัดเจนเกี่ยวกับประสิทธิภาพและความปลอดภัยในผู้ที่ใส่ลิ้นหัวใจเทียมแบบโลหะและผู้ที่ลิ้นหัวใจ mitral ตีบปานกลางถึงรุนแรง 2) การใช้ยาในผู้ป่วยกลุ่มอาการต้านฟอสโฟลิพิด และ 3) ระยะเวลาที่แน่ชัดของการใช้ยากลุ่ม DOACs ร่วมกับยาต้านเกล็ดเลือดอีก 2 ชนิด (triple therapy) สำหรับกรณีใส่ขดลวดค้ำยันผนังหลอดเลือด (percutaneous coronary intervention, PCI) ในผู้ป่วย atrial fibrillation ที่เกิดภาวะกล้ามเนื้อหัวใจขาดเลือด เป็นต้น
คำสำคัญ
ยาต้านการแข็งตัวของเลือดชนิดรับประทานที่ออกฤทธิ์โดยตรง, DOACs, การศึกษาทางคลินิก, แนวทางการใช้ยา
วิธีสมัครสมาชิก


เมื่อสมัครสมาชิกเรียบร้อยแล้ว สามารถอ่านบทความแล้วทำแบบทดสอบ Online ได้ที่
http://www.pharmacy.mahidol.ac.th/dic/cpe