บทความวิชาการ
ประสิทธิภาพและความปลอดภัยทางคลินิกของ Tenofovir alafenamide fumarate (TAF) ในการรักษาการติดเชื้อเอชไอวี
ชื่อบทความ ประสิทธิภาพและความปลอดภัยทางคลินิกของ Tenofovir alafenamide fumarate (TAF) ในการรักษาการติดเชื้อเอชไอวี
ผู้เขียนบทความ อ.ภญ. ทิวาพร ทองสุทธิ์, อ.ภญ. สาวิตรี เหล่าไพบูลย์กุล
สถาบันหลัก สำนักวิชาเภสัชศาสตร์ มหาวิทยาลัยวลัยลักษณ์
รหัสกิจกรรม 1016-1-000-002-06-2563
ผู้ผลิตบทความ สำนักวิชาเภสัชศาสตร์ มหาวิทยาลัยวลัยลักษณ์
การเผยแพร่บทความ ผู้ประกอบวิชาชีพทุกคน 
วันที่ได้รับการรับรอง 23 มิ.ย. 2563
วันที่หมดอายุ 22 มิ.ย. 2564
หน่วยกิตการศึกษาต่อเนื่อง 3.5 หน่วยกิต
บทคัดย่อ
การพัฒนายาต้านเชื้อไวรัสเอชไอวีในปัจจุบันนอกจากมุ่งเน้นประสิทธิภาพให้สามารถลดและควบคุมปริมาณไวรัสให้น้อยและนานที่สุดแล้ว ยาต้องมีความปลอดภัยเมื่อใช้ในระยะยาวเนื่องจากการรักษานั้นผู้ป่วยที่ติดเชื้อเอชไอวีต้องรับประทานยาต่อเนื่องเป็นระยะเวลานานทำให้มีโอกาสเกิดผลข้างเคียงจากการใช้ยาได้สูง ยา tenofovir disoproxil fumarate (TDF) เป็นยาต้านไวรัสเอชไอวีที่มีประสิทธิภาพและผู้ป่วยสามารถทนต่อยาได้ดี แต่พบปัญหาต่อไตและกระดูก ปัจจุบันได้มีการพัฒนายาตัวใหม่ขึ้นคือ tenofovir alafenamide fumarate (TAF) ซึ่งเป็น prodrug ของยา tenofovir (TFV) ในรูปแบบเกลือแบบใหม่ที่มีคุณสมบัติด้านเภสัชพลศาสตร์และเภสัจลนศาสตร์ที่แตกต่างจาก TDF โดยผลการศึกษาทางคลินิกพบว่า TAF มีประสิทธิภาพในการลดและควบคุมระดับไวรัสเอชไอวีได้ไม่แตกต่างจาก TDF ทั้งในกลุ่มผู้ป่วยรายใหม่และผู้ป่วยที่เคยได้รับการรักษามาก่อน และพบว่ามีความปลอดภัยต่อไตและกระดูกมากกว่า อย่างไรก็ตาม TAF พบอาการข้างเคียงที่สำคัญคือการเพิ่มระดับไขมันในเลือด รวมทั้งยังไม่ได้รับการบรรจุเข้าบัญชียาหลักแห่งชาติทำให้ยังคงเป็นข้อจำกัดในการเข้าถึงยาในประเทศไทย
คำสำคัญ
Tenofovir alafenamide fumarate เอชไอวี ประสิทธิภาพ ความปลอดภัย