ยากระตุ้นตัวรับ GLP-1 เป็นกลุ่มยาสำคัญที่ใช้ในการรักษาโรคเบาหวานชนิดที่ 2 และโรคอ้วน โดยอาศัยการเลียนแบบฤทธิ์ของเปปไทด์ฮอร์โมน GLP-1 ของมนุษย์ ซึ่งมีบทบาทในการกระตุ้นการหลั่งอินซูลิน ยับยั้งการหลั่งกลูคากอน ลดเวลาว่างของกระเพาะอาหาร และเพิ่มความรู้สึกอิ่ม อย่างไรก็ตาม GLP-1 ในธรรมชาติมีระยะเวลาออกฤทธิ์สั้น เนื่องจากถูกย่อยสลายอย่างรวดเร็วด้วยเอนไซม์ dipeptidyl peptidase IV (DPP-4) จึงนำไปสู่การพัฒนาและออกแบบยากระตุ้นตัวรับ GLP-1 ที่มีการปรับปรุงโครงสร้างเพื่อเพิ่มความคงตัว และเพิ่มระยะเวลาการออกฤทธิ์ โดยเน้นการแทนที่กรดอะมิโนที่ตำแหน่งเรซิดิวสำคัญเพื่อทนต่อเอนไซม์ การเชื่อมต่อกับกรดไขมันอิ่มตัวเพื่อเพิ่มการจับกับอัลบูมิน และการเพิ่มขนาดโมเลกุลเพื่อลดการกำจัดทางไต ความเข้าใจในการออกแบบเชิงโครงสร้างของยากลุ่มดังกล่าวมีความจำเป็นต่อการพัฒนายาใหม่ที่มีประสิทธิภาพมากยิ่งขึ้นในอนาคต

การออกแบบเชิงโครงสร้างของกลุ่มยากระตุ้นตัวรับ